Strobistowo

 Dwie małe lampy błyskowe, Pani Żona i trochę kombinacji jak to wszystko razem poustawiać...

No to ja w dalszym ciągu w klimacie strobistowym. Nawet zbyt wiele nie ma co pisać. Było trochę zabawy z ustawianiem: a to lampa trochę wyżej, a to niżej. A to Pani Żona trochę  w lewo, a to trochę w prawo. Tu wychodzi przewaga lamp studyjnych nad "systemowymi": lampy studyjne mają "pilota", dzięki któremu widać jak rozkładają się światła i cienie. No ale lampy systemowe są małe, lekkie i łatwo do nich dorobić samodzielnie takie akcesoria jak snoot, softbox itp. Ale koniec końców są dwa zdjęcia - a poniżej "bekstejdż".

 

.... i po kilku próbach jest chyba całkiem nieźle. 

Dopiero kilka godzin po tej krótkiej sesji przyszło mi do głowy, że skoro Aga ma koszulkę w zielone paski to i tło (pierwotnie szare) należało oświetlić lampą z zielonym filtrem - pewnie byłby lepszy efekt. Ot, co znaczy brak doświadczenia i "obycia" w branży ...

 

Behind the scenes

Po przerwie

 Piewrsze próby z oświetleniem w stylu Clam Shell.

Oj dłuuugo musiałem namawiać Panią Żonę by stanęła przed obiektywem. Fakt faktem, że ostatnimi czasy nasze życie codzienne było ... hmmm ... dość zwariowane (wyjazdy, choroby dzieci, itepe). Ale w końcu udało się popełnić jakieś zdjęcia. A że ostatnimi czasy - głównie za sprawą Jarka Sikory (o którym już chyba nie raz pisałem) - skłaniam się głównie ku fotografii strobistowej to i dzisiejsze zdjęcia właśnie w takim klimacie.

Pawełek twierdzi, że jest młodym Jedi ale sądząc po tym zdjęciu to bliżej mu chyba do Sithów...

Nawiasem mówiąc na prowadzonym przez Jarka "Studio w Plecaku" ostatnimi czasy pojawiło się kilka fajnych filmików instruktażowych, jak choćby TEN. Polecam wszystkim, którzy też chcieliby w prosty sposób zrobić fajne zdjęcie portretowe.

Portretowo

Karolinka, Nikon D90 + 105/2.8@3.0, fot. Pani Żona

Od kilku dni mam przyjemność bawić się - dzięki uprzejmości znajomego - fajnym obiektywem portretowym: Nikkor 105mm f/2.8. Jak pisałem w ostatnim poście, z lenistwa coraz chętniej zerkam w stronę fotografii studyjnej i jej podobnej. Nie ukrywam, że chciałbym mieć talent do robienia efektownych portretów. No cóż ... na razie musi starczyć to, że mam okazję pobawić się fajnym szkłem, które właśnie do portretowania nadaje się idealnie. I jeszcze tak na marginesie: Nikon D50 w moich oczach nabrał nowej wartości: matryca CCD fajnie sprawdza się w studio i - ogólnie rzecz biorąc - tam gdzie w grę wchodzi wierne oddawanie koloru ludzkiej skóry. Oczywiście CCD spisuje się dobrze dopóki mamy do czynienia z dobrymi warunkami oświetleniowymi i nie musimy podkręcać czułości. Bo w takich przypadkach matryce typu CMOS (takie jak w Nikonie D90) są bez porównania lepsze. 

 Moje dziewczyny, Nikon D50 + 105/2.8@3.0

Ale właściwie jakby się tak przyglądnąć de-pięćdziesiątce to jedyne do czego można się przyczepić to monitorek. To, że jest mały (w porównaniu ze współczesnymi aparatami) to jeszcze nic. Ale rozdzielczość - a właściwie jej brak - powoduje, że zdjęcie trzeba oceniać na podstawie histogramu a nie ogólnego wyglądu na tymże monitorku.

Bartunio, Nikon D50 + 50/1.4@8.0

I na zakończenie: już kiedyś reklamowałem stronkę Studio w Plecaku prowadzoną przez Jarka Sikorę. Teraz można znaleźć na niej kolejny ciekawy "patent". Mianowicie prosty i tani sposób na przenośny softbox do lampy błyskowej ("aparatowej", nie studyjnej). Gorąco polecam! Ja osobiście już sobie taki zrobiłem (ekhem... znaczy się... Pani Żona zrobiła) a efekt jego działania widać na ostatnim zdjęciu, gdzie twarz Bartka oświetlona jest lampą wyposażoną w taki softbox, ustawioną ok 1m od "modela".

Studyjnie

Bartunio

Starzeję się. Tak! Zdecydowanie się starzeję. Kiedyś miałem ochotę szwędać się po ulicy z dalmierzówką i "strzelać" zdjęcia - nazwijmy je tak na potrzebę chwili - reporterskie. A teraz? A teraz to bym się wybrał pofotografować jakieś krajobrazy (i to najlepiej o zachodzie a nie o wschodzie słońca - bo wstawać wcześnie też nie lubię), statyw bym sobie rozłożył, powoli poustawiał aparat, może jakiś filterek na obiektyw nałożył ...

A że pogoda jeszcze mało krajobrazowa, to mi się zachciało pobawić oświetleniem studyjnym. 

Michaś

Na pierwszy rzut oka wydaje się to proste: jedna lub dwie lampy, tło, model. który robi to co Ty sobie wymyślisz ... No i właśnie. Po pierwsze: wcale nie tak łatwo o pomysły na to, jak oświetlić modela. Po drugie: modele, z którymi miałem wczoraj do czynienia (a widoczni na zdjęciach) wcale nie są tacy skorzy do współpracy. A to mu się mina skrzywi, a to mu się mrugnie (ot tak, bo tak), a to on uważa, że "nie patrz w górę" oznacza "głowa w górę, oczy w dół" ...

Pawełek

Prawie wiosennie

Jeszcze w sobotę trudno było uwierzyć, że to już niemal kalendarzowa wiosna.

Przyszedł łikend i trzeba było nadrobić zaległości spacerowe z moją psunią. Wczorajsza pogoda wyjątkowo nie zachęcała do spaceru. Szaro-buro, zimno, wilgoć w powietrzu. Wypisz-wymaluj: listopad. Ale - ponieważ nie tylko psica ale i moje stare kości  już się domagały większej dawki ruchu - wziąłem aparat do kieszeni, założyłem zimową kurtkę i poszedłem do parku.

Czego to ludzie nie wyrzucą na łakę?

Na szczęście dzisiaj było już nieco lepiej. Co prawda w zimowej kurtce wciąż nie było mi za ciepło, za to przebłyskujące zza chmurek słońce nastrajało zdecydowanie pozytywniej...

 

Ulica Tyczyńska to chyba jedna z najbardziej reprezentatywnych ulic Rzeszowa...

Plenerkowo

Coś się ruszyło w kwestii nowych zdjęć. Nie żeby zaraz jakaś rewolucja ale zawsze coś. Wczoraj, w ramach plenerku RKFu, wybraliśmy się "w miasto" w poszukiwaniu kadrów na "Podkarpackie Konfrontacje Fotograficzne" (organizowane co rok przez rzeszowski WDK). Na "Konfrontacje..." nic nie ustrzeliłem ale parę zdjęć udało się zrobić.

Jeśli ktoś śledzi dłużej tego bloga z pewnością zauważył, że w moich zdjęciach przewijają się nogi (i to przeważnie nie w całości). Ciekawe z czego wynika ta słabość?

Szuflada

Właśnie sobie przypomniałem o czym wcześniej zapomniałem. Otóż na ostatnim FotoDay (w październiku) zrobiłem całkiem sporo zdjęć. Tu - w poświęconych temu wydarzeniu postach - pokazałem tylko kilka takich bardziej związanych z koleją (bo taki był temat przewodni FotoDay 3). Pozostałe trafiły do elektronicznej "szuflady". Na ciężkie czasy. Takie jak teraz. Kiedy nie ma się nic nowego - wtedy .... myk. Z szuflady ...